บทกวี : บนทางเดินนักฝัน

by ปรัชญ์ วลีพร @April,10 2008 12.13 ( IP : 202...225 )

บนทางเดินนักฝัน

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ( 1 )

&nbsp;  ควิวควิวลมคลื่นครื้น    ครวญครวญ
พร่างพร่างฝนรัญจวน  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  เรื่อยรี้
พยับแดดโหมหวน   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; หักเมฆ&nbsp; ทอนา
เงาทุ่งทอดยาวลี้    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ลับรุ้งมณีฉาย

&nbsp;  สายแสงสุริเยศยิ้ม   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เยือนหา
แมกหมู่พรรณผกา  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ผลิแย้ม
เรไรหริ่งหรีดประสา  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; สัตว์ยาก
ทุยย่ำโคลนตมแต้ม    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ติดต้อยรอยไถ

&nbsp;  แลเห็นเท่าที่เห็น

เป็นภาพจริงเป็นสิ่งใฝ่ วันเวียนหมุนเปลี่ยนไป
มโนมุ่งประเทืองหมาย

เวลาเปลี่ยนนาที

ภาพที่มีย่อมคลี่คลาย เคยเห็นก็อาจหาย ชั่วขยับขยิบตา

เห็นทุ่งเคยท่องจนทั่ว

ใกล้ไกลแจ้งมัวกลัวกล้า
สัมผัสสัมพันธ์นำพา
ชีวาปลดวางบางวัน

จึงเขียนคำร่ำความยามขื่น

แม้ชื่นเพียรใฝ่ในฝัน เก็บภาพในคำนิรันดร์ ยืนยันแม้ยากนานยาว ฯ

&nbsp; &nbsp; &nbsp; บนทางเดินนักฝัน

( 2 )

&nbsp;  ราวโลกเอียงแต่ข้าง  คนจน
ทุกข์ทะลักไหนปน &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ดอกหนี้
เจ็บปวดหมักหมมผล    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ผลาทุกข์&nbsp; ผลิแล
เห็นยิ่งเห็นยิ่งชี้ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ชีพแล้งแปลงฝัน

&nbsp;  วันมนุษยชาติแย้ม    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ยินดี
ชนชื่นชมสันติวิธี   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ทั่วถ้วน
แบ่งปันเผื่อแผ่มี   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  กุศลจิต&nbsp; เลิศแล
ซึมลึกในจิตล้วน &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  เร่งร้องแรงหวัง

&nbsp;  มนตร์ขลังกวีแต่งถ้อย    แถลงนัย
จดจิตพิจพิสมัย  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ลึกล้ำ
งามคำเด่นภาพใจ  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; จับจิต&nbsp; หลงแฮ
เพียรสดับซ้ำแล้วซ้ำ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เล่ารู้หทัยถวิล

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  จิตร ภูมิศักดิ์
นายผี&nbsp; ยอดนัก  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ต่อสู้ผู้กวิน
อีกมากหลากนาม   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ทุกยามได้ยิน
ฉันจารแผ่นดิน   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ชื่นชมคมคำ

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  คิดใช้ปากกา
เป็นสื่อนำพา    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; รอยยิ้มอิ่มหนำ
แอบเขียนอ่านยิ้ม    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; แอบลิ้มอิ่มย้ำ
แอบจดแอบจำ  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; แอบคำแอบฝัน&nbsp; ฯ



&nbsp; &nbsp;  บนทางเดินนักฝัน

( 3 )

&nbsp;  พรรณจานพรรณจิกแจ้ง  สีสัน
ประกาศทุ่งหฤหรรษ์   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  หมดไห้
พรรณอื่นพึ่งปลดวรรณ ละยอด&nbsp; ใบเฮย
ละเพื่อผลิใหม่ได้   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ดอกแก้วใจถวิล

หมอกเหมยป่าหญ้าทุ่งห้วยละหาน
เบ่งบานในชีวิตวิจิตรศิลป์
แทรกกายซุกหว่างกลางใจดิน
หลอมชีวินหล่อฝั้นเป็นอันเดียว

กบเขียดปูปลาคณานก
โผผกโลดล่องเล่นท่องเที่ยว
ผีเสื้อแมลงปอซบช่อกระเจียว
ภู่ผึ้งแลเหลียวกลีบแก้วบุษบา

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  พรรณไม้มากมี
จำปาจำปี    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ประดู่ขี้กา
พะยอมพะยูง  มะแข่นมะค่า
มะข่วงฉำฉา  เต็งรังชิงชัน

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ยางสูงเสียดฟ้า
รอบต้นสิบวา ร้อยหมื่นแสนพัน
มรดกยายตา   ปู่ย่าให้ปัน
ลิขิตสวรรค์ ฉันสุขหัวใจ

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ทั้งจดทั้งจำ
เพียรเขียนถ้อยคำ    ด้วยความหลงใหล
เขียนอ่านคนเดียว    แสนเปลี่ยวหทัย
เกรงแผ่นดินไร้  ธรรมชาติงาม&nbsp;  ฯ




&nbsp;  บนทางเดินนักฝัน

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ( 4 )

&nbsp;  ยามมาลีแรกแย้ม&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ยวนตา
ฮึดฮัดอกทุกครา  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; คบชู้
วิมานวาดเสน่หา  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; โหมหัก&nbsp; เองเฮย
ปองเปรียบภุมรารู้   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; กลีบแก้มเกสร

&nbsp;  ตะรอนตะล่อมแล้ง &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; แปลงฝัน
เตลิดมุ่นหมกสรร &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เสกสร้าง
ตะรางเหล็กแสนตัน    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; บ่ตื่น&nbsp; อกเอย
ตะละคนอาจล้าง   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  โลกรื้อลือฉาว

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ดอกไม้แรกแย้ม
สีชมพูแต้ม  เติมสวยแก้มสาว
หนุ่มเริ่มอ่อนไหว   ใจโลดแล่นราว
โคถึกดังกล่าว   ในบทกวี

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  วาดฝันวันสวย
เออออเห็นด้วย   เพิ่มแสงทาสี
เขียวป่าฟ้าคราม น้ำเงินมณี
โชติแสงสุรีย์   ยิบยับวับวาว

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  เห็นใบไม้หล่น
เพลินขันเสียจน  มิรู้ร้อนหนาว
อารมณ์หวิวไหว   ไม่ได้เรื่องราว
เกิดเองชั่วคราว พลันก็หายไป

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ฝันมากหลากฝัน
วันผ่านนานวัน   ใชมอบชอบใจ
หลงถ้อยร้อยหลง  ในกายภายใน
ใหม่เก่าเล่าใหม่    ชมรื่นชื่นชม<br />

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; บนทางเดินนักฝัน

&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  (5)

&nbsp;  ร่มโพธิ์ร่มพุทธพื้น ดินอุดม
ร่มสงบเฉกเย็นพรหม   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ยื่นให้
พรรษาหนึ่งอบรม  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; บ่มเพาะ&nbsp; ตนเฮย
บุญเก่ากรรมเก่าใช้  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; บาปหนี้บ่สูญ

&nbsp;  อาดูรเทวศเว้น   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; บ่วาย&nbsp; หนึ่งรา
ชีวิตตกแตกทลาย  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; หมดสิ้น
ฆราวาสคาดรอบกาย &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; วนจิต
วนว่ายวัฏจักรดิ้น   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ดิ่งกระพี้เหมือนเดิม

&nbsp;  เติมกรรมผูกบ่วงร้อย รัดรึง&nbsp; ตนเฮย
เมียลูกสายสวาทหึงส์ &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; หับเกล้า
ประเลงชีวิตเกลียวตึง    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ยากกว่า&nbsp; เก่านอ
สว่างมืดค่ำแล้วเช้า &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; บ่สิ้นเวรา

&nbsp;  สิบปากว่าบ่เท่า &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ตาเห็น
เห็นจิตย่อมอยากเป็น &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  เช่นนั้น
เห็นแต่เล่าร้อนเย็น &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  คนบ่&nbsp; ฟังนา
หมึกกระดาษวาดปั้น   &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ปลดร้อนระบาย

&nbsp;  จึงกลายเป็นเช่นผู้  &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  จารคำ
คือจิตวิญญาณลำนำ    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  เหนี่ยวคล้อง
สื่อคนสื่อคำธรรม    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  สื่อภาพ
เก็บเกี่ยวอุดมการณ์ป้อง&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ปกคุ้มครองใจ&nbsp; ฯ

    &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;  ปรัชญ์&nbsp; วลีพร

Comment #1

ปรัชญ์ วลีพร

Posted @April,13 2008 23.01 ip : 118...170

ท่านบรรณาธิการที่รัก-เคารพยิ่ง ผมพร้อมจะสมัครสมาชิกแล้วครับช่วยแนะนำด้วย และขอความกรุณาท่านแก้ไขข้อความในบทกวีให้ผมด้วยครับ เข้าใจว่าตรวจทานดีแล้ว แต่ก็ผิดพลาดจนได้ ขอให้แก้ไข ดังนี้ นะครับ ๑. บนทางเดินนักฝัน (2) บทที่๑ วรรคที่ ๒ จาก ทุกข์ทะลักไหนปน เป็น ทุกข์ทะลักไหลปน ๒. บนทางเดินนักฝัน (4) บทสุดท้าย วรรค ๕ จาก ใชมอบชอบใจ เป็น ใจมอบชอบใจ

ขอขอบคุณครับ และคงยินดีรับผมเป็นสมาชิกถาวร

ปรัชญ์ วลีพร