ก๊วนปาร์ตี้ [ BOOK Party Gang ]

บทกวี  :  อย่า.!..ฆ่ากันเลยไทยมันไม่ดี

ทุกย่างก้าว  มีนัย  อะไรหนุ่ม ทุกแรงทุ่ม  มีนัย  อะไรสาว ทุกค่ำคืน  มีนัย  อะไรดาว ทุกสีขาว  มีนัย  อะไรครอง

ทุกแรงสู้  ผู้เฒ่า  มิเปล่าว่าง ทุกแรงย่าง  มีแรงกล้า  ตาจับจ้อง ทุกแรงใจ  มีแรงเหนี่ยว  โน้มเกี่ยวดอง ทุกแรงกาย  มีสมอง  กับสองมือ

อย่าได้มี  อะไร  ที่ไกลเกิน อย่าเผชิญ  อะไร  ที่ไม่ซื่อ อย่าได้รุม  สุมไม้  ให้ไฟฮือ อย่าได้ซื้อ  อะไร  ที่ไม่จริง

อย่าเป็นเหยื่อ  เชื่อไหม  นัยเหยื่อ เหตุผลเพื่อ  ตัวกู  ผู้เย่อหยิ่ง เป็นวานร  เชื่อไหม  นัยลิง เหตุผลวิ่ง  หลอกเจ้า  ทุกเช้าเย็น

ถอยเถอะพวก  สะดวกดี  ไม่มีกัก ถอยเถอะพรรค  คืนฐาน  นานจักเหม็น ถอยเถอะพ่อ  รอไป  ก็ไม่เป็น ถอยเถอะแม่  แค่ลำเค็ญ  เข็นกันไป

โลกเขาคอย  ความแจ่มใส  ...อภัยเถิด โลกเขาเปิด  เส้นทาง  ...จงย่างใหม่ โลกที่หมอง  หมายจักพริ้ม  ยิ้มละไม ลืมได้ไหม  ความบาดหมาง  ลางนักเลง

ลบรอยเศร้า  เสียที  พี่น้องเอ๋ย จงกล้าเอ่ย  คำขอโทษ  โปรดอย่าเบ่ง เป็นเลือดเนื้อ  เชื้อไข  ไทยกันเอง ควรร้องเพลง  ชาติไทย  ให้ดังดัง

หันมาสร้าง  หวนมาเสริม  เติมความรัก กลับมาทัก  คืนมาเพรียก  ร้องเรียกสั่ง มาสู่เหย้า  มาจับเข่า  เล่าสู่ฟัง ถอยมายัง  ครอบครัว  โดยทั่วกัน

ครอบครัวไทย  ในวันนี้  หรือวันไหน ควรเป็นไทย  บริสุทธิ์  ดุจดังฝัน ถ้อยที  ถ้อยอาศัย  สายสัมพันธ์ อย่าฆ่ากัน  เลยไทย  มันไม่ดี

“ในน้ำมีปลา  ในนามีข้าว” น้ำใจ  แพรวพราว  ถิ่นไทย  ทุกที่ เป็นยอด  นักสู้  รู้รัก  สามัคคี ชั่วนา  ตาปี  มีไทย  นิรันดร์

กลมเกลียว  ปรองดอง  เถิดผอง  เพื่อนไทย หากิน  กันไป  สนุก  สุขสันต์ ขนบ  ธรรมเนียม  ที่ไทย  มีนั้น ร่วมด้วย  ช่วยกัน  รักมั่น  ยืนยาว

ทุกย่างก้าว  มีนัย  อะไรหนุ่ม ทุกแรงทุ่ม  มีนัย  อะไรสาว ทุกค่ำคืน  มีนัย  อะไรดาว ทุกสีขาว  มีนัย  อะไรพราง  ฯ

ปรัชญ์  วลีพร