Topic list
- ในฝันกับมายาภาพแห่งชีวิตจริง
- ยยสิ่งต่างๆที่เราเห็นอยู่นั้น ไม่คงทนยแน่นอนย สิ่งที่เราประสบอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนี้ ที่แท้ก็เหมือนภาพมายา มันเปลี่ยนแปลงได้ สูญสลายได้ เหมือนอย่างที่เรานอนฝัน พอลืมตาตื่นขึ้นก็หายไปหมดยย เป็นข้อความตอนหนึ่งในลายพระหัตถ์ของเจ้าชายโอริสสาวัฒนาที่ทรงไว้ถึง เจ้าหญิงพรรณพิลาศผู้เป็นดังยอดดวงพระหทัย จาก ยในฝันย นวนิยายรักที่ ทั้งเฉียบคมทางความคิดและละมุนละไมด้วยความอ่อนหวานแห่งถ้อยคำผ่าน นามปากกา ยโรสลาเรนย หนึ่งในนามปากกาของวิมล ศิริไพบูลย์ ผู้โลดแล่น บนถนนสายวรรณกรรมอย่างภาคภูมิเป็นเวลากว่า50ปี ข้อความตอนนี้เป็นสัจธรรมชีวิตที่ไม่มีใครปฏิเสธได้ ตราบใดที่มนุษย์ยังคง เดินตามวิถีโลก โลกก็จะสร้างแบบทดสอบชีวิตมาทดสอบมนุษย์อยู่ตลอดเวลา และรอจังหวะที่มนุษย์ผู้หลงระเริงก้าวพลาดพลั้ง โลกก็พร้อมที่จะกระหน่ำซ้ำเติมและมอบรอยแผลเป็นแห่งชีวิตไว้เป็นสิ่งเตือนใจ นั่นคือความจริงที่มนุษย์ต้องทำใจยอมรับโดยไม่สามารถหลีกหนีได้ แม้แต่เจ้าหญิงพรรณพิลาศเองยังทรงดำริว่า ยจริงซินะ...ในความฝันดูเหมือนอะไรๆก็จะสดใส น่าดู น่าชมไปหมด แต่ครั้นแล้วเมื่อความจริงมาถึงเราก็ ต้องประสบกับความสูญเสีย หน้าที่ของเรามีอยู่อย่างเดียวคืออดทน!ย สาระสำคัญที่ผู้แต่งต้องการนำเสนอก็คือ แม้ว่าในฝันนั้นจะหอมหวาน สวยงาม สักเพียงใด แต่เมื่อเราตื่นขึ้นมาพบกับความจริงอันแสนเจ็บปวด เราก็ต้องทำใจให้พร้อมที่จะดำเนินชีวิตต่อไป หลายต่อหลายครั้งที่แบบทดสอบชีวิตไม่มี คำตอบที่สมเหตุสมผลนักสำหรับมนุษย์ผู้ตกเป็นจำเลยในการเล่นตลกของ โชคชะตา คำตอบสุดท้ายที่ไม่มีใครปฏิเสธก็คือ ยความไม่แน่นอนย ที่ยังคง อยู่เสมอไม่เปลี่ยนแปลง แต่เมื่อจำเป็นต้องประสบกับเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน สิ่งที่พอจะทำได้ก็คือการยอมรับและทำความเข้าใจกับชีวิตเพื่อนำไปสู่การค้นหาคำตอบว่าเราจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไรในปัจจุบัน ที่สำคัญต้องพร้อมที่จะก้าวต่อไปด้วยกำลังที่มีอยู่ ถึงแม้ว่าโลกจะโหดร้ายนัก แต่ความโหดร้ายนั้นนอกจากจะทำให้เราได้ ยคิดย และ ยเรียนรู้ยมากขึ้นแล้ว ยังทำให้เรามองย้อนกลับไปในอดีต หรือเรามุ่งไปสู่อนาคต เพื่อคิดหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับตัวเราเอง สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าได้ตระหนักจากข้อความตอนนี้ก็คือเราอาจจะคิดว่ายังมีเวลา อีกมากที่จะทำเพื่อคนที่เรารัก จึงผัดวันประกันพรุ่งหรือรอโอกาสสำคัญอยู่ แต่ทว่าไม่มีใครรู้ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น เราต้องทำทุกเวลาให้มีค่าและ เกิดประโยชน์ที่สุด เพราะโอกาสสำคัญนั้นอาจจะไม่มีวันมาถึงอีกเลยก็ได้ เมื่อผ่านเลยเวลานั้นไปแล้วจะได้ไม่มีคำว่า ยสายเกินไปย และต้องเสียใจเมื่อ ได้รำลึกถึงเหตุการณ์นั้นอีกครั้ง อย่างที่เจ้าหญิงพรรณพิลาศได้รำพึงรำพันถึง เจ้าชายโอริสสาว่า ยถ้าหม่อมฉันรู้สึกนิดว่าเวลาของเรามีน้อยยถ้ารู้สักนิดว่า จุดจบของเราจะเป็นอย่างนี้ พรรณพิลาศจะรักยริสาให้มากกว่านี้ จะถวาย ความสุขให้สมกับระยะอันยาวนานที่จะต้องจากกันเพื่อสำหรับจะได้ระลึกถึง ความหวานชื่นที่ผ่านมาเก็บไว้เป็นสิ่งหล่อเลี้ยงบำรุงใจยามที่จะต้องทนทุกข์ทรมานอยู่โดดเดี่ยวตลอดไปยย ซึ่งไม่มีประโยชน์อันใดกับการเพ้อพร่ำรำพัน กับตัวเองฝ่ายเดียว โดยที่ผู้ที่เราคะนึงหาไม่มีวันได้รับรู้ถ้อยคำที่กลั่นมาจากก้นบึ้งหัวใจเช่นนั้นอีกแล้ว ดังนั้นการใช้ชีวิตอย่างมีสติ รู้เท่าทันความคิดและการกระทำของตนเอง ไม่ลุ่มหลงมัวเมาไปกับปัจจัยปรุงแต่งภายนอกไม่ว่าจะเป็นลาภ ยศ สรรเสริญ คงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์ต้องทำให้ได้ ถึงแม้จะเป็นสิ่งที่ยากสำหรับผู้ที่เดิน ตามกระแสกิเลสด้วยความหลงระเริงก็ตาม ในฝันเป็นนวนิยายเรื่องหนึ่งที่แฝงข้อคิดในการดำเนินชีวิต สะท้อนวิธีการอยู่ ร่วมกันในสังคม เสนอชั้นเชิงทางความคิดของผู้ที่เป็นผู้นำ และสิ่งที่สำคัญที่สุด ยความรักย ที่คนสองคนมอบให้กันนั้น ทำให้ผู้อ่านสัมผัสได้ถึงความ ยจงรักยและยภักดีย ยิ่ง แม้ในบางครั้งความรักจะทุรนทุราย หรืออ่อนไหว กรุ่นไป ด้วยความห่วงหาอาทร แต่ความรักก็เติมเต็มความสุขให้กับโลก หากโลกนี้ ไม่มีความรักเสียแล้ว มนุษย์คงไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดทุกข์ทร .....
ราหูอมจันทร์ นิตยสารเรื่องสั้นรายฤดูกาล Vol.1 กีตาร์ที่หายไป วางแผงแล้ว
Web Statistics 6 user online 154977 hit(s) since Apr,01 2006