Topic list
- ควนป่านาเล 5 ฉบับ"ขอคืนพื้นที่"
-
..
- บทบรรณาธิการ ควนป่านาเล 5 ฉบับ : ขอคืนพื้นที่
- ทำไมหนอการพัฒนาในนามโครงการของรัฐทั้งหลายแหล่ไม่ว่ายุคไหนสมัยใดมักไม่ใส่ใจรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมและผลกระทบต่อชุมชน มินับการใช้อำนาจที่ข่มขู่คุกคามทำร้ายอย่างเถื่อนๆแบบบ้านป่าเมืองเถื่อน ต่อหน้ามะพลับ ลับหลังมะโกการยืนหยัดต่อสู้เพื่อปกป้องรักษาผืนแผ่นดิน 50 เมตรสุดท้ายของตนที่ขวางแนวทางพาดผ่านของท (อ่านเพิ่มเติม...)
- คำประกาศนักเขียน นักอ่าน ศิลปิน และคนทำงานสร้างสรรค์อิสระ ครั้งที่ 2
-
อ่านคำประกาศนักเขียน นักอ่าน ศิลปิน และคนทำงานสร้างสรรค์อิสระ ครั้งที่ 2
หยุดสร้างสถานการณ์ฉุกเฉินด้วยการประกาศ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน
เนื่องจากวันที่ 7 เมษายน เวลา 18.00 น. นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีได้แถลงว่าคณะรัฐมนตรีได้ประชุม และมีมติให้มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินร้ายแรงในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร และจังหวัดใกล้เคียง และมีข้อกำหนดต่างๆ มีมติการจัดตั้งศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินและให้นายสุเทพเป็นผู้อำนวยการศูนย์แก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน โดยรัฐบาลมีความมุ่งหวังที่จะใช้เครืองมือตามกรอบของกฎหมาย โดยมีเป้าหมาย 4 ประการคือ
ประการแรก คืนความเป็นปกติสุข โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่ต่างๆ ให้กับพี่น้องชาวกรุงเทพฯ
ประการที่สอง ยับยั้งการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารบิดเบือนที่สร้างความแตกแยกและทำผิดกฎหมาย
ประการที่สาม ให้สามารถดำเนินคดีกับแกนนำได้ตามกระบวนการยุติธรรมต่อไป
ประการสุดท้าย เพื่อระงับการก่อวินาศกรรม (อ่านเพิ่มเติม...)
- เพื่อชีวิตคืออะไร
-
(เห็นบทความที่น่าสนใจเลยเอามาฝากครับ)
เพื่อชีวิตคืออะไร โดย ธรรมเทพ
1) “เพื่อชีวิต” แปลตรงตามตัวภาษาอังกฤษว่า FOR LIFE
ไม่ว่าจะในกรอบของคำว่า “เพื่อชีวิต”โดดๆ หรือ “วรรณกรรมเพื่อชีวิต” หรือในกรอบของ “เรื่องสั้นเพื่อชีวิต”ก็ตาม เราคงไม่ย้อนไปไกลถึงเรื่อง “นายจิตรกับนายใจสนทนากัน”ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือดรุโณวาท ปี 2417 หรือเมื่อสมัย 135 ปีที่แล้ว ดังที่บรรณาธิการช่อการะเกด (สุชาติ สวัสดิ์ศรี) ให้ข้อสังเกตไว้ว่านับเป็นเรื่องสั้น(เพื่อชีวิต)เรื่องแรกของไทยเราก็ได้
มาจนถึงวลีที่ว่า “เพื่อชีวิตคนสุดท้าย”ดังที่กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ประกาศตนเองไว้ทีเล่นทีจริงเมื่อไม่กี่ขวบปีที่ผ่านมา (อ่านเพิ่มเติม...)
- สวนโมกข์สมัยใหม่ จู พเนจร
-
เมื่อย้อนนึกไปถึงวันเวลาเหล่านั้น
มีความประทับใจหลายๆอย่างเกิดขึ้น
ประสบการณ์ชีวิตนั่นเอง คือความอิ่มเอิบใจ
บางทีธรรมะอาจเป็นเพียงกระพี้
แต่ความเป็นมิตรของเพื่อนใหม่ๆที่ได้พบ
กลับทำให้วันเวลาเหล่านั้นชื่นบานขึ้น
แง่มุมเล็กๆที่เราสะดุดเห็น
ทั้งเรื่องราวดีๆและไม่ดีที่รู้สึกชอบไม่ชอบ
นั่นคือโลกหนึ่ง
และแท้ที่จริงแล้วบางทีมันคือโลกภายในด้วย
บันทึกในคราวนั้น
(หรืออนุทิน อนุธรรม ในคราวนี้)
อย่างน้อยที่สุดทำให้เราได้มองเห็นเรื่องราว
และแง่มุมหนึ่งของเราย้อนกลับไป
ไม่ว่าจะเป็นความอ่อนเขลาเบาปัญญา
และความดีความงามนิดๆหน่อย
นั่นก็ช่างมันเถอะ
ถ้าอ่านแล้วยิ้มได้(บ้าง)นั่นก็คงจะดี (อ่านเพิ่มเติม...) - รวมเรื่องสั้น "ดวงตะวันยังจะขึ้นและลับลา" ธารเมฆ
- คำนำครั้งที่2รวมเรื่องสั ้นพรรค์สมัย เฉิดฉาย : ดวงตะวันยังจะขึ้นและลับลาธารเมฆเขียนเรื่องสั้นไว้น ้อยจำนวน 8 เรื่องที่เขาเขียน นับเป็นเรื่องสั้นทั้งหมด ซึ่งปรากฏอยู่ในรวมเรื่องสั ้นพรรค์สมัย เฉิดฉาย : ดวงตะวันยังจะขึ้นและลับลา เล่มนี้เรื่องสั้นทั้งหมด 7 เรื่องได้รับการตีพิมพ์ในน ิตยสารต่างๆมาแล้ (อ่านเพิ่มเติม...)
- เขาและเรา (กรณีศึกษาด้ามขวานไทยประลัยกัลป์
- เพราะใจเราเผาใจให้จำเจ็บใจเราเก็บใจจำมาช้ำหมองก็ใจเราอีกแหละชอบมาครอบครองโอ้ใจหมองก็ใจเราเผาไหม้ใจแต่ใจเขามิเคยจำย่ำและหยาบสันติภาพดูเหมือนว่าต่างคว้าไขว่ลอบและกัดก็ดำเกิงดั่งเพลิงไฟบุญและบาปก็อ้างไว้พอได้ทำเราสิซ่อนน้ำตาอันปร่าขมเขาขย่มไล่ล่าดาหน้าย่ำเราด่าเขาวอยวอยถ่อยริยำเ (อ่านเพิ่มเติม...)
- เพียงแค่เพียง
- ขอเพียงที่ทางได้สร้างทำขอคำถ้อยคำสักหนึ่งเสียงขอใจเพียงพอแล้วก็เพียงเดินเลี่ยงออกมาอีกครานึงฝากความทรงจำไว้รำลึกค่อยๆตรองตรึกสักเสี้ยวกึ่งไม่คิดคาดหวังนั่งรำพึงฝากรอยเท้าหนึ่งในผืนทรายก่อนสายลมพรมพัดสะบัดพลิ้วประปรอยปลิวแผ่วๆแล้วลับหายไม่เคยคิดไหวติงนิ่งดูดายเพียงสบายสบายย่าง (อ่านเพิ่มเติม...)
- การรินไหลใดรู้จบ (กรณีศึกษาการอพยพข้ามแคว้นของแรงงานเพื่อนบ้าน)
- การรินไหลใดรู้จบเปรียบชีวินรินไหลข้ามไทแคว้นมาสู่แดนเสรีที่สถานมาจากความร้าวแรกหรือแหลกราญจากเรือนบ้านเคหาวนาดรมาสู่ความใหม่แปลกความแตกต่างมาเหยียบย่างต่างหาอุทาหรณ์มาเถอะมาแต่งแต้มมาแรมรอนไหว้ขอพรวอนไหว้เมื่อได้มาอาจบางทีแตกต่าง บางอย่างใช่เป็นอย่างไรในเร้นลึกรู้สึกรู้สาอาจบางอย่างอีกบ (อ่านเพิ่มเติม...)
- สะเทือนไหวในใจเรา (กรณีศึกษาภัยพิบัติที่เกิดขึ้นทั่วทุกระแหงแห่งโลก)
- สะเทือนไหวในใจเราฉันอ่อนโยนให้เธอเสมอว่าแม้นการฆ่าคือหมายว่ากลายผันใครจะเห็นใจใครไม่สำคัญแต่ทุกวันโลกร้ายเกินหมายการณ์ด้วยเหตุผลกลใดไม่อาจรู้เราต่อสู้กับใครไม่อาจหาญมีแตกต่างเรื่องราวอันยาวนานเรารอนรานแตกยับกับอะไรอาจบางทีมีทางอันสร้างสมในสังคมสืบสานกาลสมัยอาจเป็นฉันและเธอเสมอไปที่จุด (อ่านเพิ่มเติม...)
