บทกวี
ลมดึกในความครุ่นคำนึง
-หนึ่ง-
เราเวียนวนว่ายวาด ในปรารถนา แสวงสวรรค์ชั้นฟ้า ภูผากว้าง ปีนป่าย โลดทะยานท่องผ่านทาง ล่องทะเลเคว้งคว้าง กางปีกใจ ผลักคืนวัน คลื่นลม, เราบ่มเพาะ โลกลดเลี้ยว ได้ลัดเลาะเสาะสิ่งใหม่ สบตาฟ้ากางปีกบิน แผ่นดินใด ทุ่งหญ้าไกว ไหวยอดหญ้า,เราท้าลม แผดตะวันแสงสาด, เราอาจฝัน หนาวเอาจันทร์ดาริกาเป็นผ้าห่ม ฝานฝัน แห่งใจให้เข้มคม เจ็บปวดนัก ให้รักข่มโถมทำลาย
- สอง-
เราอุทิศวันเวลาของชีวิต แนบสนิทด้วยรัก ไม่หนักหน่าย เป็นปีเดือน เคลื่อนขับ ไม่กลับกลาย แม้อาจพ่าย, เผชิญหน้า เราฝ่าไป! เราเลือก เรารักที่เราเลือก ร้อนหรือหนาวจนยะเยือก, เราเลือกได้ รื่นรมย์หรือเจ็บปวดรวดร้าวใจ ใช้ชีวิตวางเดิมพัน ไม่สั่นคลอน
- สาม -
เราเวียนวนวาดว่าย หลายเวลา ในปรารถนาด้วยรัก ไม่พักผ่อน เราชนะ และพ่ายหลายวรรคตอน กัดกร่อน บ่อนเบียน, ไม่เปลี่ยนเรา เคยทะยานโถมท่อง มองฟ้ากว้าง อาจมีบ้าง มองเหม่อละเมอเหงา สูดหายใจ พักบ้างก่อนย่างเท้า แม้บางเบาก็มาดมั่น, ก้าวมั่นคง ยังขับเคลื่อนกางปีกใจ ได้บินโบก เวียนท่องโลก เผชิญหน้าฟ้าสูงส่ง แรงอาจเหนื่อย, เราไม่หน่ายใฝ่ทะนง ใจยืนยงและยืนยัน ฝันถึงดาว.
สานิตย์ สีนาค


ราหูอมจันทร์ นิตยสารเรื่องสั้นรายฤดูกาล Vol.1 กีตาร์ที่หายไป วางแผงแล้ว